Aşk
dediğin kapıyı vurup çıkmakmış
Her gelen acı
bırakırmış her gidende ömür çalarmış yüreğimden
Demek
gidiyorsun duvarlarını üstüme yık yıka gidiyorsun
Git
kalmasın kahırlar kokan sevdan
Yanan ateşler
gibi kalmasın bir damla gözyaşın
Uykularım kör
bir sokağın yorgun kaldırımlarında kaldı
İpler dizdim
şehrin tüm caddelerine astım yüreğimi
Geçmez yaralar
açtın solgun yüreğimde
Unutmak böyle kolaysa var git unut beni çek
git
Prangalar
vurdum bedenime sürgün yedim Bir vefasız
sevgiliden
Dilimde isyan
cebimde unutulmuş bir sevgi ellerimde kurumuş güller papatyalar
İçimde
yalnızlıklarım düşman olmuş gecelerim
Yıllarım
geçmişim bir gemin dümeninde kalmış
Limanlar
sessiz deniz durgun martılar isyankar olmuş
Günlerim bir
seher yeli gibi gelmez oldu
Kemanın
nağmelerinde ağlayan bir çift gözyaşım
Bitti sayıp
gitmek buysa git arkana bile bakmadan
çek git
Hatıralarını
da al arkanda kalmasın efkarını da
yapraklara sardım
Sonbaharın
sessizliğinde kopan çığlıklarımı duymadan çek git
Şehrin hırçın
sokaklarında devrilen bir duvar görürsen bil ki yıkılan bedenimdir
Hadi durma çek
git işte yollar kapanmadan yağmurlar sel olmadan çek git
Hayrını da
şerrini de yanına almayı unutma
Ben yoruldum artık sana yenik düşmekten
sessizkaldm