CANIM ABİME .................

2009-06-16 18:20:00
http://img.blogcu.com/uploads/diloylo_Resim64.jpg
<!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->

Solan umutları yeniden yeşerdi

Karanlığa gömdüğü sesini aydınlığa çıkardı

Sönmeye yüz tutmuş

Yamalı yüreğini şiirlere doldurdu

Ses oluyordu yazılan şiirlere

Kendi yaşamışçasına hayat veriyordu şiirlere

Yüzünden hiç düşürmediği gülüşleri vardı

 

Ne kadar isyan etse de  haykırsa da

İçindeki tüm duygularını saklamayı biliyordu

Şiirlerin sözlerinde kelimelerinde buluyordu

İsyanlarını sessiz çığlıklarını

Her durakta bir iz bırakıyordu

Sesini ayak izlerini

Kırık dökük banklara savurdu yorgun bitkin   bedenini

 

Yalnızlar ordusu geliyordu üzerine üzerine

Kayıyordu tek tek yakaladığı yıldızları

Şimdi bir tek ellerinde

Kalan ışığı  biraz sönmüş  yaralı bir yıldız vardı

Sessizce hoyratça esen rüzgara

 

Verdi tüm hayatını

Yolunu kayıp etmiş gemilerini denizlerde arıyordu

Sari sonbaharları gibi

Açılıyordu denizin maviliğinde

Dolaşıyordu kent kent şehir şehir

Vuslat çalıyordu yorgun kırık kapısını

Astı bir dağın yamacına umutlarını

 

Şehrin sessiz sokaklarına bıraktı hayallerini

Gözyaşlarıyla yıkadı sevgisini sevdasını

Solgun sayfalara bıraktı anılarını

Onca hüzün yetmez gibi

Bin derdine bin hüzün ekledi

Kemanı ağlatıyordu  her damlada bin acı  dökülüyordu

 

Ateş gibi yakıyordu her notasında

Hançerler saplanıyordu kalbine

Sonsuz bir boşluğa adım atıyordu ayakları

Yıllarını arıyordu zaman tünelinde

 

Son bir bakışın kaldı sessiz sokaklarında gittin

Lal olmuştu dili sayfalarda soldu ışıklarda söndü

Sigaranın dumanında bir nefes gibi

Yok oluyordu yalnızlığı

Nasırlı elleri acıdan başka hiç bir şey tutmazdı

 

Üşüyordu bedeni su oldu  ateş oldu

Yaşamayı ise hiç becermezdi

http://img60.imageshack.us/img60/331/153py.jpg
<!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->

Kal demeden gitmeyi bildi yüreği

Sevmeden sevmeyi unuttu kalbimi

Batıyordu sessizce güneş

Gün batımında aradı  yorgun bitkin sevgisini sessini

O şimdi kahırlar dolusu hayata

 

İnadına  diyordu inadına seveceğim yaşayacağım

Sonu başı olmayan masalarda bıraktı hüznü çileyi

Son artık  bu son durak vakti geldi  yamalı heybemi bırakmanın

İzmir ağlıyor O zamanlar zamansız mekansız çocuktuk
Büyüdük belki de onları unuttuk diyordu en çok sevdiği şarkısında 

Dünyada ölümden başkası yalan her sözünde her kelimesinde

Paramparça olmuş yüreğini buluyordu

 

İsyan kokuyordu sözleri hüzün yağmurları gibi

İniyordu suya hasret topraklar gibi hazin çökmüş yüreğine

Sığdıramadığı yüreğini küçük serçenin yüreğine

Nede kalbine sığdırmadı yüreğini yandı  kül oldu yıkıldı işte

 

Ne kalbimin den  nede yüreğinden umutların hayallerin sevinçlerin mutlulukların hiç eksik olmasın canım abim 

İyi ki varsın iyi ki tanıdım seni tüm yaşamın boyunca mutlu olman dileğiyle canım abim 

kardesin

sessizkaldım

 

 

 

 


3622
0
0
Yorum Yaz